فرانتس کافکا Franz Kafka (۱۸۸۳ – ۱۹۲۴)کافکا یکی از بزرگترین نویسندگان آلمانیزبان در سده ۲۰ (میلادی) بود.فرانتس کافکا به دوست نزدیک خود ماکس برود وصیت کرده بود که تمام آثار او را نخوانده بسوزاند.ماکس برود از این دستور وصیتنامه سرپیچی کرد و بیشتر آثار کافکا را منتشر کرد و دوست خود را به شهرت جهانی رساند. آثار کافکا در زمرهٔ تأثیرگذارترین آثار در ادبیات غرب بهشمار میآیند.پُرآوازهترین آثار کافکا، رمان کوتاه مسخ و رمانهای محاکمه ، آمریکا و رمان ناتمام قصر هستند.فضای داستانی کافکایی : اصطلاحاً، به فضاهای داستانی که موقعیتهای پیشپاافتاده را به شکلی نامعقول و فراواقعگرایانه یا سورئالیسم توصیف میکنند -فضاهایی که در داستانهای فرانتس کافکا زیاد پیش میآیند- کافکایی میگویند.کافکا در بیشتر زندگیش، بیطرفی خود را در مورد ادیان رسمی حفظ کرد. او از لحاظ فکری به مکتب یهودیت حسیدی در یهودیت علاقهمند بود که برای تجارب روحانی و صوفیانه ارزش زیادی قائل است. کافکا در ده سال پایانی عمر خود حتی به زندگی در اسرائیل ابراز تمایل کرد. در آثارش نشانههایی از علاقه به خاخامها وجود دارد.رابرت آدامز Robert Adams ( ۱۹۲۸ - ۱۹۹۷)۱-آموزگار آمریکایی مکتب آدواتیا بود که سالهای پایانی عمرش را در کالیفرنیا به برگزاری جلسات ستسانگ (جلسات معنوی) با شاگردانش میپرداخت. ستسانگ، ستسانگا یا ستسانگام واژهای سانسکریت است به معنی همنشینی و ارتباط با افراد حقیقی، همراهی با حقیقت والا، همراهی با گورو یا همراهی با جمعی از اشخاصی که به حقیقت گوش فرا می دهند، در مورد آن صحبت می کنند و جذب حقیقت می شوند. (در سانسکریت ست معنای ح
برچسب:
نویسنده: مهران شاکری
تاريخ: دوشنبه
19 ارديبهشت
1401 ساعت: 12:26